کریستوفر پترسون به عنوان یکی از پایه گذاران اصلی روان شناسی مثبت نگر به این نتیجه رسیده است که برخی از انواع خاص توانمندی های منشی با رشد پس از ضربه مرتبط هستند. به طور خلاصه میتوان گفت ، تحقیقات انجام شده پیرامون رشد پس از ضربه ، حامل خبر های بسیار خوشی برای افرادی است که با دشواری و بحران دست و پنجه نرم می کنند . این افراد نه تنها می توانند موقعیت های متضمن آسیب های شدید روحی را از سر بگذرانند ، بلکه این ضربه ها می توانند افراد را نیرومندتر سازند.

جیمز پنبیکر به تحقیق در مورد رشد پس از ضربه از طریق نوشتن مشغول بوده است که چگونه نوشتن پیرامون یک تجربه متضمن ضربه ی روحی می تواند بر سلامت و بهزیستی روانی افراد تاثیر بگذارد . این راهبرد شامل نوشتن بر روی یک برگ کاغذ یا رایانه با تضمین محرمانگی است . وی دریافت که نوشتن پیرامون رخ دادهای بسیار ناگوار گذشته میتواند پیامد های مثبت بسیاری به همراه داشته باشید . افرادی که 3 روز را به واکاوی عمیق ترین احساسات خود پیرامون ضربه های روحی اختصاص می دهند،

در ماه های پس از تمرین کم تر به پزشک مراجعه می کنند ، کارکرد سیستم ایمنی آن ها بهبود می یابد ، میزان کمتری از افسردگی و آشفتگی روانی را گزارش می دهند. این تاثیرات در محیط های فرهنگی مختلف به اثبات رسیده اند.